Select Page

 

Half december, de kids waren diep in slaap en wij knus in bed met zijn tweetjes. Niet vol  voor de conditie training, maar gewoon lekker knuffelen een keertje.  Heel ontspannen tot Mars plots vroeg of het wel klopte wat ze op mijn bal voelde. Zelf ook maar even gevoeld..  geen idee, het was weldegelijk anders dan mijn andere bal. Hard aan de bovenkant en knobbelig. Niet percee een erwtje, maar een heel knobbelig oppervlak. De bal zelf leek niet echt groter. Wat moest ik daar nou mee. Ik had nergens last van, voelde me ook niet vreemd, dus maar even aankijken allemaal.

De volgende ochtend onder de douche toch maar weer even voelen. Ik had moeite om het goed te vinden, zo duidelijk was het dus niet. Toch maar even in de gaten houden. Ik zou over een paar dagen de Drenthe200 fietsen, daarna zou ik wel even zien. Tijdens kerst, de Drenthe200, oud jaar, bleef het door mijn hoofd spoken, ik wist eigenlijk dat er iets niet klopte. Nadat ik zelfs, of eigenlijk juist, tijdens de sex met mijn hoofd meer bij mijn bal was dan bij onze pure liefde, werd het toch serieus tijd voor een afspraak bij de huisarts.

Vrijdag  11 Jan kon ik terecht, toch een kleine maand verder alweer.  De huisarts pakte het meteen serieus op en nadat ik verteld had dat ik op woensdag avond naar Djibouti zou vliegen voor werk, stond ze er op dat ik voor die tijd naar het ziekenhuis moest gaan voor een echo. Een afspraak werd geregeld waarbij meteen duidelijk werd dat ze geen genoegen nam met een volle planning van het ziekenhuis, ik moest en zou zo snel mogelijk bekeken worden! Met succes, ik kon maandag direct terecht. Top geregeld!

Maar eerst nog even het weekend door met op zaterdag de Egmond-Pier-Egmond strandrace op de mtb en zondag de halve marathon van Egmond. Met maar 1 doel! Marcia voor blijven bij de strandrace!